donderdag 26 april 2012

De tijd is gekomen

Na een leven van inspanning en inzet voor de godsdienst van Allah evenals het uitgeven van bezittingen omwille van Allah, lag de opvolger (kalief) van de boodschapper van Allah op het sterfbed. Hij stierf op dinsdagnacht 23 Djoemaadaa al-Aakhirah 13 H. op 63 jarige leeftijd. Zijn kalifaat duurde twee jaar en een paar maanden. Hij beval dat zijn vrouw, Asmaa bint Oemays, hem moest wassen en werd naast de boodschapper van Allah r begraven in het huis van zijn dochter, Aishah.
Moge Allah AbouBakr belonen voor zijn werk en inzet voor de islam en moge Allah tevreden zijn met hem en met alle metgezellen. Moge Allah salaat, vrede en zegeningen zijn met onze profeet Mohammed, zijn familieleden en metgezellen.

Bon: Ashaabu Ar-Rasoel van Mahmoed al-Misrie en As-Siyar van imaam Ad-Dahabie.

Het bundelen van de Qor’aan

Abou Bakr As-Siddieq was de eerste persoon die de Qor’aan bundelde. Abou Bakr had een leger, onder leiding van Khaalid Ibn al-Walied, naar Moesaylamah al-Kadzaab gestuurd om hem te bevechten. Het werd een hevige oorlog en vele metgezellen die de Qor’aan memoriseerden, vonden de dood. Er werd gezegd dat het om meer dan zevenhonderd metgezellen ging. Oemar Ibn Al-Khattaab adviseerde Abou Bakr om de Qor’aan te bundelen, omdat hij vreesde dat er nog meer Qor’aandeskundigen zouden sneuvelen. In eerste instantie weigerde Abou Bakr dit, omdat de profeet dit niet had gedaan. Daarna zag hij het belang ervan, vooral na de dood van vele metgezellen die de Qor’aan memoriseerden. Abou Bakr beval Zayd ibn Thaabit, een van de metgezellen die de openbaring voor de profeet opschreven, om de Qor’aan te verzamelen en tot één bundel te vormen. Zayd Ibn Thaabit voerde de opdracht uit en gaf de verzamelde bundels aan Abou Bakr. Na de dood van Abou Bakr kreeg Oemar deze bundels en vervolgens kreeg H’afsah, de dochter van Oemar, de bundels.
Het overhandigen van het kalifaat aan Oemar
Abou Bakr As-Siddieq heeft, met de hulp van Allah, het kwaad van de afvalligen neergeslagen en vele veroveringen gerealiseerd. De islam en de moslims verkeerden in goede toestand tijdens zijn kalifaat. Hoe lang een persoon ook leeft aan de dood zal hij niet ontkomen. Abou Bakr voelde dat zijn tijd aangebroken was en hij realiseerde zich dat het noodzakelijk is om een opvolger aan te wijzen, zodat de staat waarin de moslims zich bevonden, voortduurt. Hij was bang dat degene die de meeste aanspraak op het kalifaat maakt, zich afwendt van het kalifaat vanwege de grote verantwoordelijkheden ervan. Hij deed een onderzoek naar de mening van de metgezellen over Oemar. Alle metgezellen waren het eens dat Oemar het meest geschikt was om kalief te worden. Om deze reden besloot hij t om Oemar Ibn Al-Khattaab als opvolger aan te wijzen en om de goede staat waarin de moslims zich bevonden te waarborgen.

Het kalifaat van Aboe Bakr as-Siddieq

Nadat de metgezellen de eed van trouw aan hem hadden afgelegd, besteeg hij de preekstoel en sprak de mensen toe. Zijn preek dient een leidraad te zijn voor iedere moslimleider. Hij prees Allah en zei: “Voorts, o mensen, ik ben als kalief over jullie aangesteld terwijl ik niet de beste van jullie ben. Als ik iets goeds doe, help mij dan. Als ik iets fouts doe, corrigeer mij. […] De zwakke onder jullie is bij mij sterk en ik zal hem zijn recht teruggeven, als Allah het wil. De sterke onder jullie is bij mij zwak totdat ik het recht (dat hij anderen heeft ontnomen) van hem afpakt, als Allah het wil. Wanneer een volk jihad nalaat, zal Allah vernedering op hen afsturen. Wanneer onzedelijkheid wijdverbreid onder een volk is, zal Allah op hen allen beproevingen sturen. Gehoorzaam mij zolang ik Allah en Zijn boodschapper gehoorzaam ben. Wanneer ik Allah en Zijn boodschapper ongehoorzaam ben, dan is er geen gehoorzaamheid aan mij (daarin). Sta op naar jullie gebed, moge Allah jullie genadig zijn." [22]
De belangrijke gebeurtenissen tijdens zijn kalifaat
Onder zijn bewind vonden er belangrijke gebeurtenissen plaats. We zullen in kort een beschrijving geven van wat er gebeurd is tijdens zijn kalifaat.
De oorlog tegen de afvalligen
Na de dood van de profeet verlieten vele Arabische stammen de islam en sommigen weigerden om zakat af te staan. Bijna alle stammen verlieten de islam afgezien van Mekka, Medina, de stam Thaqief in At-Taa’if en anderen. Daarnaast verschenen er bedriegers die het profeetschap claimden zoals Moesaylamah al-Kadzaab (de Leugenaar). De vijandigheid tegen de islam en de moslim en de chaos laaiden weer op, nadat het Arabische Schiereiland orde en veiligheid had gekend tijdens het leven van de profeet . Abou Bakr voerde diverse oorlogen tegen de afvalligen. Het grootste slagveld was de slag van Al-Yamaamah tegen Moesaylamah en zijn aanhangers.

[22] Al-Bidaayah wa an-Nihaayah van ibn Kathier (5/248).

Het optreden van Aboe Bakr vlak na de dood van de profeet

Ibn Radjab zei: “De moslims raakten in verwarring na de dood van de boodschapper van Allah. Sommigen raakten verbijsterd en verloren hun verstand. Anderen gingen zitten en konden niet meer opstaan. Anderen konden hun tongen niet meer gebruiken waarna zij niet meer konden praten. Sommigen ontkenden dat hij dood was en zeiden dat er aan hem wordt geopenbaard.”[19] Nadat Abou Bakr het nieuws had gehoord, ging hij naar Aishah. De profeet was in haar huis overleden. Abou Bakr kuste de boodschapper van Allah en begon te huilen. Vervolgens ging hij naar buiten terwijl Oemar de mensen aan het toespreken was. Aboe Bakr zei: “Oemar, ga zitten.” Waarop Oemar weigerde. De mensen kwamen op Abou Bakr af en lieten Oemar staan. Abou Bakr zei: “Voorts, wie van jullie Mohammed aanbidt, Mohammed is dood. Wie van jullie Allah aanbidt, Allah is de Levende en zal nooit doodgaan.” Vervolgens haalde hij de vers uitSoerat Aali Imraan aan.[20]
Het kalifaat van Aboe Bakr
Na de dood van onze geliefde profeet ontstond er een geschil tussen Al-Moehaadjiroen en Al-Ansaar over het kalifaat. Al-Ansaar kwamen bij elkaar onder het afdak van Banie Saa’idah. Zij waren het eens om Sa’d Ibn ‘Ubaadah als gezaghebber aan te stellen, waarop Abou Bakr, Oemar en Abou ‘Oebaydah naar hen toegingen. Al-Ansaar zeiden: “Een gezaghebber uit ons midden en een gezaghebber uit jullie midden.” Oemar begon te praten waarop Aboe Bakr hem het zwijgen oplegde en vervolgens sprak Aboe Bakr. H’oebaab weigerde een gezaghebber uit Al-Moehaadjiroen en zei: “Bij Allah, wij zullen dat niet doen. Een gezaghebber uit ons midden en een gezaghebber uit jullie midden.” Abou Bakr zei: “Nee, wij zijn de gezaghebbers en jullie zijn de ministers. […] Leg de eed af aan Oemar of Abou Oebaydah.” Oemar zei: “Integendeel, wij zullen de eed aan jou afleggen. Jij bent onze leider, de beste onder ons en de meest geliefde bij de boodschapper van Allah.” Oemar pakte zijn hand vast en legde de eed af, waarop de mensen de eed aflegden.[21]
[19] Lataa’ifoe al-Ma’aarif (113-114).
[20]
 Samengevat overgenomen van al-Boekhaarie.
[21]
 Samengevat overgenomen van al-Boekhaarie.

De geliefde profeet verwijst naar Abou Bakr inzake het kalifaat.

Mut’im verhaalde dat een vrouw bij de profeet kwam en dat hij haar opdroeg om later terug te komen, waarop zij zei:“Wat als ik kom en ik tref u niet aan.” Zij doelde op de dood. Hij zei: “Indien jij mij niet aantreft, ga dan naar Abou Bakr.”[14] Ibn H’adjar zei: “Het is correct om deze overlevering als bewijs aan te voeren voor het kalifaat van Abou Bakr na de profeet, maar wel met het argument dat het om een verwijzing gaat en niet om een duidelijke vermelding. Dit is niet tegenstrijdig aan de benadrukking van Oemar dat de profeet niemand als kalief heeft aangewezen, want hij ontkende het bestaan van een duidelijk bewijs daarvoor. En Allah weet het beste.”[15]
Imam An-Nawawie zei: “De boodschapper van Allah stierf terwijl hij niemand duidelijk als kalief had aangewezen. Dit is de overtuiging van Ahlu Sunnah Wa Al-Jama'ah. De metgezellen waren het unaniem eens over zijn kalifaat en dat hij daar de meeste aanspraak op maakte vanwege zijn deugdzaamheid. Indien er een duidelijk bewijs was dat hij of iemand anders het was, dan zou er in het begin geen geschillen tussen al-Ansaar en anderen zijn ontstaan, maar zij verschilden eerst van mening, omdat er geen bewijs was en vervolgens kwamen zij overeen dat Abou Bakr het zou worden.”[16]
Abou Moesaa Al-Ash’arie verhaalde dat de profeet erg ziek werd en zei: “Zeg tegen Abou Bakr dat hij de mensen dient te leiden in het gebed.”[17]
Aishah zei: “De boodschapper van Allah zei tijdens zijn ziekte tegen mij: “Roep voor mij Aboe Bakr en jouw broer zodat ik een schrijven kan opstellen. Ik vrees dat iemand hoop krijgt en zegt: “Ik heb er meer recht op.” Allah en de moslims weigeren (eenieder) behalve Abou Bakr.’’[18]

[14] Al-Boekhaarie
[15]
 Fath al-Baarie (13/345).
[16]
 Sharh an-Nawawie (15/1220).
[17]
 Al-Boekhaarie en Moslim.
[18]
 Al-Boekhaarie en Moslim.